فاطمه جعفری ، استعداد نخبه بادبانی هرمزگان که پدیده غرب آسیا شد

jafari 1024x731 - فاطمه جعفری ، استعداد نخبه بادبانی هرمزگان که پدیده غرب آسیا شد

با توجه به آنچه در مصاحبه پیشین با کیوان حسن زاده عنوان شد ، رشته ورزشی سیلینگ (بادبانی) در سال 1387 در زمان ریاست دکتر دنیامالی به فدراسیون قایقرانی ایران ملحق شد و در مدت مدیریت ایشان ورزشکاران نوجوان و جوانان ایرانی متعددی به جامعه ورزش کشور و رشته سیلینگ معرفی گردید. در این بین بانوان نیز فراموش نشدند . تعداد قابل توجهی از این بانوان نیز هرمزگانی بودند.
بهمین منظور به سراغ یکی از امیدها و با استعدادترین ورزشکاران سیلینگ ایران در دهه 80 رفتیم.


+ در ابتدا خودتان را معرفی بفرمایید؟
سیده فاطمه جعفری هستم ، متولد 1375 در بوشهر که تا یک سالگی در آنجا بودم و پس از آن تا 5 سال گذشته در بندرعباس اقامت داشتیم . از سال 1393 نیز در قشم سکونت دارم.

+ ورزش را از کجا آغاز کردید؟
از همان دوران ابتدایی در غالب تیم های ورزشی مدرسه شامل والیبال ، بسکتبال حضور داشتم و مقام هم کسب می کردم . آن زمان هر دانش آموز مجاز بود در یک رشته ورزشی فعالیت نماید ، اما چون داورها و مربیان من را دوست داشتند و با استعداد بودم به من اجازه میدادند در اغلب مسابقات حضور داشته باشم.

+ چگونه با سیلینگ آشنا شدید؟
در آذر 88 که در مقطع اول راهنمایی در مدرسه نمونه دولتی مشغول بتحصیل بودم ، یکی از مربیان ورزشی به من اطلاع داد که برای رشته قایقرانی مربی خارجی در استان حضور دارد که می خواهند از بین بانوان نوجوان استعدادیابی کنند . من هم در این برنامه استعدادیابی شرکت کردم و پس از حدود یک هفته اعلام کردند شما انتخاب شده اید و بایستی جهت شروع اردوی آموزشی به هیئت قایقرانی مراجعه کنم . با اینکه من خودم ساکن بندرعباس بودم اما مطابق با قوانین اردو وسایلم را جمع کرده و با همراهی چند خانم دیگر در محل مجموعه حجاب بندرعباس اقامت کردیم.

+ زمانی که برای تست رفتید می دانستید که قرار است وارد چه رشته ای شوید؟
خیر- اصلا نمیدانستم . فقط می دانستم که قرار است در دریا یک رشته قایقرانی را راه اندازی کنند. حتی روز اول که برای آموزش رفتیم ، همان ابتدای سوار  قایق شدیم و ما را در دریا رها کردند که چند بار هم کپسایز (چپ کردن قایق) شدم . بعد از یک هفته من هم همراه با خانم ها مرادی و مینابی نژاد بعنوان بخشی از تیم بانوان مشغول به فعالیت شدیم . البته این دو عزیز در دو کلاس دیگر سیلینگ فعالیت می کردند و فقط من در کلاس آپتیمیست.

gmjpus0z0m0z - فاطمه جعفری ، استعداد نخبه بادبانی هرمزگان که پدیده غرب آسیا شد
تصویر اردوی استعدادیابی سیلینگ (بادبانی) بندرعباس – 1388

+ پس از آن یک هفته ، اردو به لنگه منتقل شد؟
بله ، اردوی تیم ملی بادبانی به لنگه منتقل شد . اما بعد از مدتی اردوی کلاس لیزر و 420 در لنگه با مربیگری دیوید میرالتا باقی ماند و تیم آپتیمیست با مربیگری خالد پرویز در اردیبهشت سال 89 به انزلی منتقل شد.

+ چند بانوی دیگری در کلاس آپتیمیست حضور داشتند ؟
تنها بانوی فعال در اردوها در آپتیمیست فقط من بودم . تمام آموزش ها و تمرینات داخل آب من هم با پسران بود و اصلاً حریف تمرینی خانم نیز نداشتم در ایران.

+ اولین تجربه حضور شما در رقابت ها به شکل جدی چه زمانی بود؟
اولین بار در مسابقات جام قطر شرکت کردم که نتایج قابل قبولی هم نگرفتم. البته بقول مربیمان آقای خالد پرویز ، از شخصی که فقط یکماه بوده سیلینگ را شروع کرده انتظار بیش از آن نمیرفت و حتی تعجب کرده بود که چرا من آخر نشدم؟!

+ و در تیر 1389 به مسابقات آپتیمیست قهرمانی آسیا 2010 اعزام شدید؟
من تنها نماینده بانوان ایران در این رویداد بودم .
در این رقابت ها مجموعاً 103 ورزشکار پسر و دختر حاضر بودند که من رتبه کل 39 را بدست آوردم . در بین 30 دختر شرکت کننده که 26 نفر از آنها آسیایی بودند نیز رتبه 8 ام را کسب کردم . ضمناً در راند 5 و 6 به ترتیب موفق به کسب رتبه 7 و 5 ام کل شدم.
ژاپنی ها ، نیوزلندی ها و کره ای هایی که امروزه صاحب مدال جهانی و المپیک هستند در مقام های بعد از من بودند.

+ برای اینکه خوانندگان ما بیشتر بدانند ، در این دوره از مسابقات ایران و قطر نمایندگان غرب آسیا بودند . در حالیکه بهترین نتیجه کسب شده قطری ها در این مسابقات رتبه 83 ام بود.
این نکته را هم فراموش کردم بگویم ، من حتی رتبه بهتری نسبت به پسران تیم ملی ایران کسب کردم. در واقع من بهترین رتبه تیم اعزامی ایران و کل غرب آسیا را داشتم.

+ پس از این مسابقات بمدت 3 ماه در انزلی در اردو بودید . این برای شما مشکل نبود؟
بسیار سخت بود. من تنها بانوی حاضر در این اردو بودم . هیچ خانم دیگری در اردو حضور نداشت که من بدانم در بین بانوان دارم پیشرفت میکنم یا درجا میزنم. البته از همان نوجوانی هم در شخصیت من عقب نشینی نبود ، برای همین من هم همان تمرینات آمادگی جسمانی و قایقی را داشتم که پسران انجام میدادند. الان که خودم مربی بدنسازی هستم میدانم که چه فشاری را تحمل کرده ام (هر چند که از لحاظ علمی صحیح نبود) .

+ در شهریور 89 هم به مسابقات آپتیمیست قهرمانی جهان در لهستان اعزام شدید؟
فقط می توانم بگویم تجربه متفاوت و خوبی بود. مسابقه در اروپا واقعا متفاوت بود . آب و هوای سرد ، باد با سرعت زیاد و موج های بلند و تعداد ورزشکار زیاد محیط کاملا متفاوتی را برای ما ایجاد کرده بود و همه اینها برای ما تازگی داشت.
من در گروه نقره ای که 84 نفر حضور داشتند رتبه 25 ام شدم و خودم از این نتیجه رضایت نداشتم.

+ پس از این رویداد به رقابت های جام خلیج {فارس} قطر اعزام شدید.
در این مسابقات که 16 ورزشکار حضور داشت کیوان حسن زاده قهرمان شد و من در کل دوم شدم .
البته مقام اول بانوان هم به من داده شد ، اما با توجه به اینکه هیچ بانوی دیگری حضور نداشتند ، بنظر خودم فاقد اعتبار است.

 

167986 127604697309463 4385407 n - فاطمه جعفری ، استعداد نخبه بادبانی هرمزگان که پدیده غرب آسیا شد
مسابقات جام خلیج {فارس} قطر – کسب مقام دوم در رنکینگ کل توسط خانم فاطمه جعفری

+ پس از این رویداد به رقابت های جام خلیج {فارس} قطر اعزام شدید.
در این مسابقات که 16 ورزشکار حضور داشت کیوان حسن زاده قهرمان شد و من در کل دوم شدم .
البته مقام اول بانوان هم به من داده شد ، اما با توجه به اینکه هیچ بانوی دیگری حضور نداشتند ، بنظر خودم فاقد اعتبار است.

+ در مهر ماه 1389 به مسابقات بین المللی هند اعزام شدید .
قاعدتاً ورزشکاران به هر مسابقه ای که اعزام می شوند ، چشم امیدشان به مربی شان است . بخصوص در سنین  آن زمان ما که نوجوان بودیم .
همانطور که می دانید مربی کلاس آپتیمیست آقای خالد پرویز اهل پاکستان بودند. بدلیل مشکلات سیاسی که آن زمان بین هند و پاکستان بود ایشان نتوانستند ما را همراهی کنند و بجای ایشان آقای عمار رئوفی بعنوان مربی ما را همراهی کردند .

+ اما با همه این اوصاف شما موفق به کسب مقام سوم مسابقات و مدال برنز شدید.
بله . در بین 16 بانوی شرکت کننده مقام سوم را کسب کردم . البته در مجموع پسران و دختران از بین 72 نفر رتبه 15 شدم.
شاید اگر آقای خالد پرویز حضور داشتند و هدایت فنی ایشان را داشتم ، می توانستم دوم یا حتی مقام اول را کسب کنم . یکی از دو نفر جلوتر من در همان مهر ماه در تایلند رتبه پایینتری از من داشت.

180870 127606010642665 5201773 n 1 - فاطمه جعفری ، استعداد نخبه بادبانی هرمزگان که پدیده غرب آسیا شد
مسابقات بین المللی هند 2010 – نفر جلو خانم فاطمه جعفری

+ پس از بازگشتتان از مسابقات در مهر ماه به اردوی منجیل رفتید. اصلاً چرا منجیل انتخاب شد؟
خاطرم هست ما از جایی که 15 تا 20 نات باد بود به جایی رفتیم که بایستی در باد بیش از 40 نات تمرین میکردیم . باد آنقدر زیاد بود که من که وزن زیر 40 کیلوگرم داشتم احساس میکردم باد مرا با خود میبرد.
بیشترین فشار روحی را من در منجیل تجربه کردم . تنها خانم اردو بودم. محل اقامتم هم مجزا بود و تنها بودم . برنامه روزانه ام این بود که صبح تا غروب تمرین میکردیم ، سپس شام و خواب و این موضوع تکرار میشد. بعضی شب ها با خانواده هم تلفنی صحبت میکردم.
فکر میکنم ما به منجیل رفته بودیم که فقط باد زیاد را تجربه کنیم . همانطور که می دانید بخش اعظم سیلینگ ، فیلینگ (احساس) هست ، در صورتیکه در اون شرایط باد ما قادر به کنترل هیچ چیزی نبودیم و فقط زور میزدیم که قایق کپسایز (چپ کردن) نکند.
خاطرم  هست در آن زمان نظر تیم فنی این بود که ممکن است در گوانگجو با باد زیاد مواجه شویم ، لذا باید آمادگی آنرا داشته باشیم.

+ در مصاحبه با آقای حسن زاده ، ایشان هم این اعتقاد را داشتند که اگر اردوی منجیل تشکیل نشده بود شاید نتایج بهتری در گوانگجو کسب نموده بودیم. نظر شما چیست؟
البته من مربی یا کارشناس سیلینگ نیستم . ولی بعنوان ورزشکار من هم موافقم . ما در تایلند بر روی تکنیک و هوش متمرکز بودیم . در منجیل سعی میکردیم فقط قایق چپ نشود و بعد از آن مستقیم به گوانگجو رفتیم.

+ سپس به بازیهای آسیایی گوانگجو اعزام شدید و بدترین نتایج دوران سیلینگتان را همانجا گرفتید.
قبول دارم . تعداد کل ورزشکاران بانو 9 نفر بود و من مقام 8 ام را کسب کردم . در واقع فقط آخر نشدم. بهترین نتیجه ام را نیز در راند 6 ام بدست آوردم و 5 ام شدم.
قطعاً من هم بعنوان ورزشکاری که کمتر از یکسال به دنیای سیلینگ آمده بودم دارای ضعف ها و کم تجربگی هایی بودم ، اما اردوی یک ماهه منجیل و تاثیراتی که روی من کم تجربه داشت هم تاثیرات منفی زیادی داشت.
ما وقتی به مسابقات اعزام میشدیم و میگفتیم فقط چند ماه هست که با سیلینگ آشنا شده ایم بسیار تعجب میکردند . اغلب ورزشکاران آنجا بشکل پایه وارد مدارس سیلینگ شده بودند و بشکل آکادمیک آموزش دیده و سالها در شرایط مختلف تمرین کرده بودند . در واقع سیلینگ بخشی از وجودشان شده بود.

216403 143893885680544 2372062 n - فاطمه جعفری ، استعداد نخبه بادبانی هرمزگان که پدیده غرب آسیا شد
مسابقات آسیایی گوانگجو 2010

+ البته در مسابقات آسیایی گوانجگو شما لقب کوچکترین ورزشکار کاروان ورزشی ایران را هم داشتید.

+ پس از مسابقات گوانگجو در سال 89 تمریناتتان به چه صورت ادامه داشت؟
پس از بازگشت ما یک تعطیلی طولانی مدت داشتیم تا سال 92

+ یعنی بمدت سه سال سیلینگ در بخش بانوان بی دلیل تعطیل شد؟
بله  – حتی من پیش از گوانگجو وسایل شخصی و چمدانم در انزلی ماند چون فکر میکردم پس از بازگشت قرار است به تمریناتمان ادامه دهیم . اما این موضوع تعطیلی نزدیک به سه سال ادامه داشت. تجهیزات من سه سال همانجا در انزلی باقی ماند . چون همیشه فکر میکردم به زودی تمرینات ادامه پیدا میکند.
در تمام این مدت ما هر بار با فدراسیون تماس میگیرفتیم و پیگیری میکردیم فقط اعلام می کردند که ان شالله بزودی اردو برگزار خواهد شد. در نهایت در سال92 یک اردو به مربیگری آقای احمدی برگزار شد. من و خانم مرادی در بخش بانوان دعوت شدیم بمدت یکماه در اردوی لنگه حضور داشتم.

 + در آن زمان دیگر سن شما مناسب کلاس آپتیمیست نبود . قصد حضور در چه کلاسی را داشتید؟
در سال 92 که به اردو فراخوان شدیم من سال آخری بود که می توانستم در آپتیمیست حضور داشته باشم و می خواستم که در کلاس 420 فعالیت کنم.

 + 420 یک قایق دو نفره است . با چه شخصی می خواستید تیم تشکیل دهید؟
می خواستم با خانم تاجیک هم گروه شوم.

+ پس از اردوی لنگه چه اتفاقی افتاد؟
هیچی !

+ منظورتون رو از هیچی متوجه نشدم . یعنی اردو تشکیل نشد یا شما دعوت نشدید؟
هیچی یعنی با زبان بی زبانی گفتند برو خانه تان . یعنی سیلینگ و زحماتی که کشیدی را فراموش کن. دیگر سیلینگ نخواهیم داشت.
همین موضوع باعث شد که تا به امروز یک حالت شکست یا انجام یک عمل ناتمام در من و سایر سیلورها وجود داشته باشد. تجسم کنید شما در سنین نوجوانی در طی یک مسیر سخت در حال پیشرفت و کسب نتیجه هستید ، ناگهان بدون دلیل و هیچ توضیحی همه چیز ناپدید شود. ما احساس میکردیم همه زندگیمان را فدراسیون از ما گرفت.
دیگر به جایی رسیده بودیم که دیگر برایمان مهم نبود مربی مان چه شخصی است . فقط دوست داشتیم برگردیم به تمرین و اردوی سیلینگ که هرگز محقق نشد.

team - فاطمه جعفری ، استعداد نخبه بادبانی هرمزگان که پدیده غرب آسیا شد
تیم ملی سیلینگ دهه هشتاد ایران – خانم جعفری (نفر دوم از سمت چپ)

+ شما از فدراسیون پیگیری نکردید که برنامه فدراسیون بعد از آقای دنیامالی برای سیلینگ چیست؟
همانطور که می دانید من در بندرعباس سکونت داشتم و بُعد مسافت زیادی با تهران که محل فدراسیون است داریم . من چندین بار با خانم خلتعبری (کارشناس وقت کمیته بادبانی فدراسیون) تماس گرفتم . حتی بصورت حضوری هم مراجعه کردم و در این زمینه سوال میپرسیدم .
فدراسیون هم هرگز بشکل قاطع به ما نگفت که دیگر سیلینگ تمام شده است و قرار نیست ادامه داشته باشد.  اما هر دفعه میگفتند در حال برنامه ریزی هستیم  یا در حال رایزنی برای گرفتن یک مربی یا در حال هماهنگی برگزاری اردو. در واقع مجموعه ای از امیدهای واهی تا وعده های توخالی
در سال 92 برنامه ریزی شد که من با همکاری فدراسیون در لنگه آموزش برای نوجوانان را آغاز کنیم . من هم در خانه زمان زیادی جهت ارتقاء علمی خودم صرف کردم و منتظر اعلام نتیجه فدراسیون بودم . هرگز پاسخ و نتیجه ای از فدراسیون نیامد.

در واقع سیاست فدراسیون بعد از آقای دنیامالی (ریاست وقت فدراسیون) همین بوده و همچنان ادامه دارد. مجموعه ای از امیدهای واهی تا وعده های توخالی

+ شما تقریبا یکسال بشکل پیوسته در اردوهای آموزشی-تمرینی و مسابقات بودید. واکنش خانواده و اطرافیانتان در مورد رشته ورزشی تان چه بود ؟
پدرم از ابتدا خیلی حمایتیم میکرد . مادرم مثل همه مادران نگران بود و نمیخواست آسیب ببینم که البته ایشان هم توسط پدرم رضایت داد. البته معمولاً من سختی و فشار های جسمی و روحی تمرین رو به خانواده منتقل نمیکردم . خاطرم هست فقط در اردوی منجیل که شرایط روحی بشدت بدی داشتم به خانواده اطلاع دادم. خانواده به من توصیه کرد که اردو را ترک کنم و به بندرعباس برگردم . اما برای من قابل پذیرش نبود که تا اینجای کار که با سختی جلو آمده ام جا بزنم و برگردم . من اهل شکست نبودم. آن هم شکست در برابر خودم.

+ شاید برخی از خوانندگان با شرایط سیلینگ خیلی آشنا نباشند . مگر سیلینگ در بعد قهرمانی چه سختی هایی دارد ؟
بغیر از تمرینات آمادگی جسمانی سخت که غالبا در تمام ورزشهای حرفه ای وجود دارد ، آنچه سیلینگ را متمایز میکند آن است که رقیب اصلی شما طبیعت است . شما همواره با دریای مواج با موج های چند متری ، باد زیاد و آب شور طرفید. شما همیشه خیس هستید ، همواره در معرض آفتاب اید . بعد از مدتی پوست و موهای شما بدلیل آب شور و اشعه ماورابنفش خورشید خشک و تیره میشود.
فکر میکنم اگر خانواده من را بعد از اردوی منجیل میدید اصلا اجازه نمیدادند تک دخترشان یک روز دیگر ادامه دهد {با خنده}

+ سیلینگ چه چیزی به خانم جعفری اضافه کرد ؟
بگذارید با صراحت بگویم . من از دوران کودکی در دنیای ورزش بوده ام. از والیبال و بسکتبال تا هم اکنون که در رشته فیتنس و بدنسازی فعالیت دارم. عموماً در هر رشته ورزشی هم فعالیت داشتم بسرعت رشد کردم . اما ورزش سیلینگ بواقع چیز دیگریست و با هر رشته ورزشی دیگر فرق دارد. هر فردی فقط یکبار سیلینگ را امتحان کند دیگر نمیتواند از این ورزش جدا شود.
شاید اگر من در سایر رشته های ورزشی فعالیت کرده بودم ، به نتایج و موفقیت های ادامه داری میرسیدم ، اما آنچه سیلینگ به من داد را هنوز با خودم دارم. اینکه شما وقتی به دریا میروید که بقیه آدمها از آن خارج میشوند . شما با طبعیتی کاملا وحشی طرفید که هیچ ویژگی آن در اختیار و کنترل شما نیست و شما بایستی خود را با آن منطبق کرده و حتی از آنها به نفع خود بهره ببرید. این اعتماد بنفس شما را بالا میبرد و متکی به خود میشوید.
همچنین ارتباط با مربیان خارجی و حضور در رقابت های بین المللی باعث شد من در دوران نوجوانی روابط عمومی خوبی کسب کنم که تا به امروز از آن در زندگی شخصی و حرفه ای بهره میبرم.

+ خانم جعفری که روزی یکی از بهترین سیلورهای غرب آسیا بوده ، پس از سال 92  دیگر قایق بادبانی سوار شده ؟
نه. ما در جزیره قشم که یکی بزرگترین جزایر جهان هست حتی یک قایق بادبانی هم نداریم. در بندرعباس هم که مرکز استان هرمزگان هست نیز همچنین

+ خانم جعفری امروز چه میکنند ؟
من در مقطع کارشناسی تربیت بدنی تحصیل کردم و دو باشگاه ورزشی دارم . یکی در بخش بانوان و یک باشگاه هم بشکل تخصصی در حوزه ورزش کودکان فعالیت دارد. همچنین نائب رئیس هیئت پرورش اندام جزیره قشم هستم.

 + و نکته پایانی؟
عمر ورزش قهرمانی من در سیلینگ که قطعاً پایان یافته ، اما واقعا دوست دارم در جزیره قشم که سکونت دارم قایقی باشد که بتوانم سیلینگ کنم . حتی اگر ممکن باشد هیئت قایقرانی منطقه آزاد قشم بشکلی من را راهنمایی و حمایت کند که بشکل شخصی تهیه کنم و از این فضا دور نباشم.

برچسب ها
دکمه بازگشت به بالا
بستن
بستن