تونی وودیسک: “من می‌خواهم مدال طلای المپیک را برای خودم و پدرم کسب کنم.”

تونی وودیسک، ستاره کایت بردینگ اسلوونی، کایت بردینگ را در خون خود دارد و آماده است تا با حضور در المپیک پاریس 2024، رویای مشترک خانواده‌اش را محقق کند.
او از شش سالگی با این ورزش آشنا شد و پدرش، رایکو، یک کایت بردر حرفه‌ای که خود نیز آرزوی حضور در المپیک را داشت، الهام‌بخش او برای رسیدن به عظمت شد.
پس از نزدیک به دو دهه مربی‌گری توسط پدر، وودیسک اکنون در تابستان امسال به دنبال فتح قله خواهد بود و برای کسب مدال طلا در مارسی تلاش می‌کند.
سفر او که با اشتیاق ژنتیکی به کایت بردینگ تقویت شده است، المپیک پاریس 2024 را به یک لحظه تعیین‌کننده برای کل خاندان وودیسک تبدیل خواهد کرد و نام خانواده او را پس از نسل‌ها تلاش، بر تاروپود المپیک خواهد نشاند.
در ادامه، به بررسی فراز و نشیب‌های مسیر رسیدن وودیسک به اوج موفقیت ورزشی خواهیم پرداخت.

انتقال مشعل
در حالی که پدرش چشم به المپیک لندن 2012 دوخته بود، وودیسک از سن نه سالگی وارد رقابت شد و در چندین رویداد رشته فری استایل شرکت کرد. با این حال، زمانی که مصدومیت تلاش پدرش برای المپیک را ناکام گذاشت، مشعل به وودیسک سپرده شد تا داستان کایت بردینگ خانواده را به پایان برساند.
تونی گفت : “من تمام عمرم را کایت بردینگ کرده‌ام.”  او گفت. “پدرم کایت بردر بود و اگر کایت بردینگ تقریباً در سال 2012 به ورزش المپیکی تبدیل شد، رقابت می‌کرد. احتمالاً او می‌رفت، اما بعد کمردرد گرفت و نتوانست ادامه دهد. تجهیزات در گاراژ بود و او گفت: “حالا تو انجامش بده”. پدرم هنوز هم با من است، او مربی من است. من و پدرم همه چیز را با هم جمع کردیم.”

موفقیت زودهنگام
با هدف رسیدن به قله ای که پدرش نتوانست به آن دست یابد، وودیسک زندگی خود را وقف ورزش‌های آبی کرد – چیزی که در تسلط او در سطح جوانان منعکس می‌شد. او سه بار قهرمان جهان جوانان شد و این عنوان را به ترتیب در سال‌های 2016، 2017 و 2018 کسب کرد.
سپس، پس از ورود به صحنه بزرگسالان در سال 2019، او بلافاصله در اولین سال خود سه عنوان سری جهانی را به دست آورد. وودیسک با دستیابی به موفقیت باورنکردنی در اوایل دوران حرفه‌ای خود، خوشحال بود که به پدرش نشان دهد که تمام تمرینات و حمایت‌های او نتیجه داده است. او افزود: “من مدت‌ها این کار را می‌کردم، سه بار قهرمان جوانان جهان بودم.” “کار کردن با حمایت پدرم، چه از نظر مالی و چه به عنوان مربی، تجربه بسیار خوبی بود. باورنکردنی بود. من ترجیح می‌دادم در ساحل باشم تا مدرسه، من فقط باید در حرکت بودم. در سال 2019، یک سال قبل از المپیکی شدن کایت بردینگ، من سه جام جهانی بزرگسالان را بردم. این یک اتفاق بزرگ بود.”

غلبه بر مصدومیت
با فرا رسیدن سال 2020، مصیبت برای وودیسک رخ داد. او با آسیب دیدگی شانه مجبور شد مدتی را از ورزش محبوب خود دور باشد که تهدیدی برای کند کردن حرکت او بود. این فقط باعث شد که اشتیاق او برای موفقیت در کایت بردینگ بیشتر شعله‌ور شود و دوری از آب او را مطمئن کرد که به دنبال حرفه‌ای در ورزش‌های نخبه است. وودیسک مصمم به بازگشت باشکوه از مصدومیت بود و اجازه نداد هیچ مانعی او را زمین‌گیر کند و در سال 2022 با نشان ندادن هیچ زنگ‌زدگی، به افتخار قهرمانی اروپا و جهان دست یافت.
او گفت: “متأسفانه من مصدوم شدم بنابراین مجبور شدم کمی توقف کنم، اما با المپیکی شدن کایت بردینگ برگشتم و فکر کردم، این همان چیزی است که می‌خواهم انجام دهم، این خیلی بهتر از کار نه تا پنج است. خلاصه اینکه فکر کردن به آن لازم نبود. در سال 2022، من کاملاً از مصدومیت شانه بهبود یافته بودم اما اوایل همان سال رباط‌های زانوی خود را پاره کردم. من خیلی می‌ترسیدم به کسی بگویم، و من فقط خیلی سخت‌تر کار کردم چون نمی‌خواستم بهانه بیاورم. دیدم که این همه کار نتیجه داد و همان سال قهرمان جهان و اروپا شدم. من هرگز انتظار نداشتم قهرمان جهان شوم، اما قطعا روی میز بود و من تمام توانم را برای انجام این کار انجام می‌دادم. حس خوبی داشت که همه سختی‌ها نتیجه داد. بزرگترین چیز این بود که با دو سال مانده به المپیک، از همیشه مشتاق‌تر بودم.”

آرزوهای المپیکی
وودیسک اکنون تمام توجه خود را به مارسی معطوف کرده است، جایی که قصد دارد با کسب مدال طلا در بازی‌های المپیک، بزرگترین رویای ورزشی خود را محقق کند. دوازده ماه گذشته او کامل نبوده است و نتوانسته است عنوان قهرمانی جهان خود را پس از کسب مقام نایب قهرمانی حفظ کند – با این وجود نتیجه قابل ستایشی است. با این حال، او می‌داند که با توجه به سابقه خود، چیزی بیش از آنچه برای شکست دادن بهترین‌ها و بهترین بودن نیاز دارد، در اختیار دارد.

“سال گذشته شاید کمی ناامیدکننده بود که دوم شدم، اما با این حال خیلی خوب بود.” وودیسک گفت. “سال خوبی نبود، من مشکلاتی در تجهیزات داشتم، فویل من شکسته بود اما فقط توانستم قبل از روز آخر آن را تعویض کنم. افراد زیادی هستند که همه برای این کار تلاش می‌کنند و همه واقعاً خوب هستند. بهترین آنها به زودی شناخته خواهد شد.”